به طرز عجيب و احمقانه‌ای دلم برايت تنگ است! دلخوشی‌ها کم نيست! آدمهاي دورُ برم هم کم نيستند! مي آيند لبخندی روی لبم مينشانند و ميروند ولي دلتنگی عجيبی هميشه و همه جا همراه من است ... نميدانم اين روزهايت چطور ميگذرد ... نميدانم تو هم دلتنگی يا نه؟! ميدانم که ميخوانی! و ميدانم که نميدانی چقدر اين دلتنگی برايم زجزآور است! آنها که کمتر مرا ميشناسند هنوز هم ميگويند خوش بحالت... چه روحيه اي داری! کاش بلد بوديم مثل تو ساده بگيريم و بخنديم... اما آنها که بيشتر ميشناسند ، ميگويند

مرده ام ...

کاش میشد... ڪـــــاش مـــــےشـــــدمـــــن و ٺـــــو 《 مــــــــــا 》 بودیـــــمزیـــــر سقـــــف یـــــک خـــــانـــــه کوچـــــک ِ حیـــــاط دارعصـــــرهـــــاتـــــوی حیـــــاطروی ِ یـــــک تـــــاب فلـــــزی کوچـــــک مـــــےنـــشســـــتیـــــممـــــن ســـــر روی ِ شـــــانـــــه تـــــوو تــــــــــو در جـــــایـــــے درســـــٺ کنـــــار مـــــنکــــــــــاش یــــــــــک خــــــــــانه داشتیــــــــــم !《 مـــــــــــــــا 》بــــــــــا هـــــــــــــــم …